20 ژوئن 2023 - در دهه ی 1920، محققان دریافتند که بیماران سرطانی دارای ادراری با بوی شیرین هستند. اول، پزشکان متحیر شدند، اما به زودی متوجه شدند که این نتیجه افزایش سطح قند خون این بیماران است.

پروفسور Lykke Sylow می گوید: این یکی از اولین چیزهایی بود که ما در مورد بیماران سرطانی فهمیدیم.

ادرار با بوی شیرین نشان می دهد که سرطان بر سطح قند خون بدن تأثیر می گذارد. اما چگونه؟ یک متاآنالیز جدید به این سوال پاسخ داد. در جایی که مطالعات قبلی ارتباط بین سرطان و انسولین را مورد بررسی قرار داده اند، مطالعه جدید پرفسور Sylow و همکارانش، اولین پژوهشی است که بهترین تحقیق را در مورد این موضوع انجام داده است و به نظر می رسد که پاسخ روشن باشد.

پرفسور سایلو، که یکی از نویسندگان اصلی این مطالعه جدید است، گفت: در بیماران سرطانی، سلول‌ها به خوبی به هورمون انسولین پاسخ نمی‌دهند. بنابراین برای ایجاد همین اثر در بیماران سرطانی به انسولین بیشتری نیاز است. اگر از مقاومت به انسولین رنج می‌برید، بدن شما مجبور است بیش از حد معمول انسولین تولید کند تا بتواند عدم حساسیت به انسولین را جبران و قند خون را تنظیم کند.

در مورد این مطالعه

محققان به متاآنالیز 15 مطالعه در مورد حساسیت به انسولین و سرطان پرداختند. این مطالعات شامل 187 بیمار مبتلا به انواع مختلف سرطان، از جمله سرطان ریه و روده بزرگ، و 154 فرد شاهد بود.

آنها فقط مطالعاتی را برای ورود به این متاآنالیز انتخاب کردند که از استاندارد طلایی تجزیه و تحلیل حساسیت به انسولین در انسان که روشی بسیار دقیق است، استفاده کرده بودند.

توانایی بدن برای پاسخ به انسولین هم در بیماران سرطانی و هم در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مختل می شود.علائم دیابت نوع 2 مانند خستگی و افزایش تشنگی و ادرار به تدریج ایجاد می شود و بنابراین به سختی قابل تشخیص است و در بیماران سرطانی، تشخیص مقاومت به انسولین حتی دشوارتر است زیرا آنها برخی از این علائم به عنوان مثال خستگی را قبلاً تجربه می کردند.

انسولین می تواند باعث تکثیر سلول های سرطانی شود

جدای از پیامدهای منفی مقاومت به انسولین، این وضعیت همچنین می تواند باعث تکثیر سلول های سرطانی شود.

نویسنده ی دوم اصلی این مطالعه، جوآن مارمول، گفت: ما از مطالعات سلولی، مطالعات حیوانی و برخی مطالعات انسانی قبلی می دانستیم که انسولین همچنین یک هورمون رشد است و همین اثر را روی سلول های سرطانی دارد. یعنی سطح بالای انسولین می تواند سبب رشد سریع تر سلول های سرطانی شود، که البته این می تواند مشکل بزرگی برای بیماران سرطانی باشد.

علاوه بر این، مقاومت به انسولین می تواند بر ساخت پروتئین در عضلات تأثیر بگذارد. یعنی اگر بدن نتواند به انسولین پاسخ دهد، توده عضلانی تحلیل می رود و عضلات قدرت خود را از دست می دهند و این مشکل بزرگی برای بسیاری از بیماران سرطانی است.

در مجموع، سرطان و مقاومت به انسولین ترکیب بسیار بدی هستند.

پرفسور سایلو امیدوار است انکولوژیست ها شروع به بررسی سطح قند خون بیماران کنند، حتی زمانی که به نظر طبیعی می رسد، زیرا تشخیص مقاومت به انسولین می تواند دشوار باشد چرا که بدن به سادگی با تولید انسولین بیشتر آن را جبران می کند، و اگر متوجه شوند که بیمار از مقاومت به انسولین رنج می‌برد، باید درمان را شروع کنند. ما قادریم مقاومت به انسولین را درمان کنیم، زیرا دانش عمیقی از این وضعیت داریم، ما فقط عادت کرده‌ایم آن را با دیابت نوع 2 مرتبط کنیم.با این حال، سایر جنبه های این ارتباط نیاز به تحقیق بیشتری دارد.

پرفسور سایلو، افزود: گام بعدی تلاش برای تعیین این موضوع است که چه کسانی دچار مقاومت به انسولین می شوند و کدام بیماران سرطانی در اینجا در معرض خطر هستند؟ آیا آنها نوع خاصی از سرطان یا عوامل خطر خاصی دارند؟ یا شاید مقاومت به انسولین با درمان سرطان مرتبط باشد؟ و هنگامی که ما افرادی که در معرض خطر بالای ابتلا به این وضعیت هستند را شناسایی کردیم، امیدوارم شاهد مطالعات طولانی مدت بیشتری در مورد درمان مقاومت به انسولین باشیم و اینکه آیا درمان مقاومت به انسولین تاثیر مثبتی بر این بیماران دارد یا خیر.

این تحقیق در مجله Acta Oncologica منتشر شده است.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-06-meta-analysis-explores-mechanism-cancer-diabetes.html